مزایای روش خودرگرسیون برداری را می توان به صورت زیر برشمرد:

الف: روش کار بسیار ساده است و در عین حال محقق را درگیر شناسایی متغیرهای درونزا و برونزای الگو

نمی­ کند، زیرا به استثناء عرض از مبدا، متغیر روند و متغیرهای مجازی که گاهی اوقات وارد الگو می­ شوند،

همه متغیرها درونزا هستند.

ب: برآورد ضرایب الگو را می­ توان به سادگی به کمک روش OLS انجام داد. اگر هر معادله الگو دارای تعداد

متغیرهای با وقفه­ ی مساوی باشد، برآوردهای روش OLS به خوبی برآوردهای سیستمی نظیر روش OLS

دو مرحله­­ ای و روش رگرسیون­ های به ظاهر نامرتبط (SUR) است.

ج: معمولا مشاهده شده است که پیش­بینی­های ارائه شده بر اساس الگوهای VAR بهتر از پیش­ بینی­ های

ارائه شده توسط الگوهای معادلات همزمان پیچیده­ تر بوده است.

در مقابل اشکالاتی نیز برای الگوهای VAR به شرح زیر بر می­ شمارند:

الف: الگوهای VAR برخلاف الگوهای معادلات همزمان که دارای معادلات ساختاری بر اساس نظریه­ های

اقتصادی است، فاقد مبانی نظری اقتصادی است. در نتیجه چندان برای تحلیل­ های سیاستگذاری مناسب

نیستند.

ب: یکی از مشکلات اساسی در الگوهای VAR تعیین تعداد وقفه­ های متغیرهای الگو است. اگر تعداد

مشاهدات زیاد نباشد برآورد این تعداد پارامتر، درجه آزادی را بصورت نگران کننده­ای کاهش می­ دهد.

ج: اگر متغیرهای الگوی VAR پایا نباشند لازم است به متغیرهای پایا تبدیل شوند (به عنوان مثال با

تفاضل گیری) که در این صورت بسیاری از اطلاعات مهم که از سطح متغیرها حاصل می­ شد از دست

خواهد رفت.

د: معمولا مشکل می ­توان ضرایب برآورد شده الگوی VAR را تفسیر کرد، بویژه وقتی که ضرایب با وقفه

یک متغیر تغییر علامت می­دهند. به همین خاطر است که تابع عکس­ العمل آنی را برآورد می­ کنند تا به کمک

آن رفتار متغیرها را در طول زمان مورد بررسی قرار دهند (اندرس (1386)).