•دو راه برای بررسی ارتباطات بین بازارها، کشورها، بخش ها و... وجود دارد:
 
1- ساختن یک مدل DSGE  که شامل چند بخش، بازار و ... باشد که در این مدل کارگزاران اقتصادی حداکثر
 
کننده سود، مطلوبیت و ... هستند و ترجیحات، تکنولوژی و قیدها به صورت کامل تصریح شده باشد.
 
چنین مدل اکنون به صورت گسترده در عرصه سیاست گذاری استفاده می شود( برای مثال مدل های
 
سیگما در فدرال رزرو، مدل پروژه جهانی در IMF و ...). اگر چه این مدل در سیاست گذاری اهمیت بسیاری
 
دارد اما مشکل آن این است که قیدهای بسیاری بر متغیرها تحمیل می شود که ممکن است همیشه
 
منطقی نباشند. از این رو هر نسخه سیاستی در این مدل ها بر اساس فروضی است که در مدل در نظر
 
گرفته می شود.
 
2- مدل panel-var  یک مدل آلترناتیو برای بررسی وابستگی هاست. در این مدل  برخلاف مدل DSGE از
 
تصریح خرد صریح اجتناب می شود و مشابه مدل های VAR ساده تلاش می کند تا وابستگی پویا میان
 
داده ها را با حداقل  محدودیت ها توضیح دهد. سپس با تشخیص شوک ها از فرم خلاصه شده به فرم
 
ساختاری می رسد.